Terapia zaburzeń procesów Integracji Sensorycznej to przede wszystkim terapia przez ruch, która polega na rozwijaniu prawidłowego odbioru i analizy bodźców dostarczanych z otoczenia poprzez zmysły zewnętrzne oraz docierających z własnego ciała.

Głównym zadaniem terapii jest dostarczenie dziecku, podczas jego aktywności ruchowej, kontrolowanych przez terapeutę bodźców sensorycznych wywołując w konsekwencji poprawę integracji bodźców sensorycznych.

Terapia odbywa się na podstawie diagnozy integracji sensorycznej i jest dostosowana do indywidualnych potrzeb sensorycznych dziecka.

Diagnoza procesów Integracji Sensorycznej (SI) służy ocenie jak dziecko odbiera, przetwarza i reaguje na bodźce sensoryczne. Wyniki diagnozy zostają sporządzone na piśmie.

Pełna diagnoza Integracji Sensorycznej kierowana jest do dzieci od 4 roku życia.

U dzieci młodszych wykonuję się wstępną diagnozę przetwarzania bodźców SI lub konsultację służącą określeniu profilu sensorycznego dziecka.

Diagnoza składa się z 3 spotkań obejmujących:

• Wywiad z rodzicami/opiekunami. Kwestionariusz senso-motoryczny.
• Dwa spotkania z dzieckiem na których dokonywana jest obserwacja spontanicznej i ukierunkowanej aktywności dziecka przeplatanej próbami zadaniowymi z wykorzystaniem arkuszy diagnostycznych. Należy pamiętać, że niektóre dzieci potrzebują więcej czasu na oswojenie się w nowym miejscu i czasami konieczne jest dodatkowe spotkanie diagnostyczne.
• Po przygotowaniu pisemnej opinii, odbywa się trzecie spotkanie (bez obecności dziecka) w celu omówienia wyników diagnozy i przekazania zaleceń. Jest to również czas w którym terapeuta odpowiada na wszelkie pytania związane z diagnozą i ewentualną dalszą terapią dziecka.

Kiedy udać się na diagnozę  przetwarzania bodźców sensorycznych (SI)?

Jeśli obserwujesz u swojego dziecka:

• nadaktywność ruchową
• trudności z wyciszeniem się
• trudności z koncentracją uwagi
• niechęć do aktywności ruchowej
• trudności z nauką nowych czynności, naśladowaniem
• nadwrażliwość na zapachy
• nieadekwatne reakcje na dźwięki
• brak dominującej ręki
• wkładanie przedmiotów do buzi
• trudności pielęgnacyjne, niechęć do określonych materiałów
• problemy z równowagą, koordynacją

Podczas zajęć warto zapewnić dziecku swobodę, dlatego zalecam ubiór, który nie będzie krępował ruchów.